तिमी भित्रका अदालत

तिम्रा हरेक चाहनाहरुका कदर गर्ने
तिमी प्रति आस्था राख्ने,
तिमी  भित्रका अदालत
म विरुद्द
प्रेम बलात्कारी
अनि प्रेम  हत्यारा
आरोप लगाई
जन्म कैदको सजाय सुनाउने
तिमी भित्रका अदालत
तिमी भित्रका अदालतलाई
मान्नै पर्छ
संसार ठिङ्ग उभिएर
तिम्रा नयाँ मोडेलका
हतियारहरु
टुलु टुलु हेरिरहेका छन्
जुन हतियारहरु 
म जस्ता प्रेम पूजारीहरुलाई
प्रहार गरिन्छ
उल्टो सजाय दिइन्छ
समाजमा जिउन प्रयोग हुने अंगहरु
अंगभंग गरिन्छन्
अनि गाऊँबाट
गाऊँ निकाला गरिन्छ
जिन्दगि नै तहस नहस पारिदिन्छ
तिमी भित्रका अदालत ।

तिमी भित्रका अदालत मा
म बादी हावी भएको छ
सौन्दर्यको घमण्ड बढेको छ
धनको मात चढेको छ
निरंकुश उल्टेको छ
प्रेममा भ्रस्टाचार भएको छ
तिमी भित्रका अदालतमा
कु ले चरम सिमा नाघेको छ
याद गर
एक दिन आउनेछ
 त्यो दिन
स्वाहा हुनेछ
तिमी पनि जल्नेछौ
ति पापका रापले
खाग हुनेछौ
तिमी भित्रका अदालत ।
तिमी भित्रका अदालतको
निर्णयले
तिम्ले सायद
तिम्रा लक्ष्य चुम्न सक्यौ  होला
खोजे जति रम्न सक्यौ होला
यदी
यदी तिमी मेरो प्रश्न स्विकार्छौ भने…..
के तिमीले जे पायौ
तेही खोजमा थियौ त???
हैन भने
आँखा चिम्लेर सोच
हाम्रा इतिहासका
एक एक पल
अनि एक एक
पानाहरु पल्टाऊ
कोट्याउ  ति
तिमी भित्रका अदालत रुपी
निर्णय हरु
अनि मलाई उत्तर देऊ
के बोल्दैछन्
ति
तिमी भित्रका अदालत
तिमी सहि वा म गलत ???
म सहि वा तिमी गलत ???

शारू, तिमी पेटमै हुँदा तिम्री बा खाडी जानु भएको पनि एक दशक बितिसकेछ । आज यी एक दशकको अबधिमा हामी आमा छोरी बीचको जिन्दगीमा आएको उत्तर चढाबहरुलाई यहि पत्र मार्फत तिमीलाई सुनाउन गइरहेकी छु । निरन्तर बगिरहने नदीको पानी झैं यो समय पनि निरन्तर बगिरह्यो। नदीमा बग्ने पानीको बहाब कहिले कम त कहिले साउने झरीले ल्याएको भेलले किनारलाई भात्काउँदै, लच्छार पच्छार पार्दै बगिरहे झैं समय पनि हाम्रो जिन्दगीमा बगिरह्यो । समय त्यो बोल्दैन, समय तेस्ले कसैलाई चिन्दैन, समय त्यो हो कसैलाई लाखा त कसैलाई पाखा गर्दैन । समय त  निर्णायक हो जसले कुनै पर्तिस्पर्धामा हार र जीतको निर्णय गरिदिन्छ । जसले जित्न सक्यो ऊ जिन्दगीमा सफल भयो भने हार्ने हरु जिन्दगीसँग हारेका हुन्छन् । हार जीत भने जिन्दगी भित्र निरन्तर चलिरहने नियम हुन् । बिडम्बना ! तिम्री आमाको पोल्टामा भने जीतको सट्टा हार मात्र हात लाग्यो  । प्रयास नगरेको हैन शारु, मैले मेरो हात पाऊ शारीरमा भए जति सबै शक्ति प्रयोग गरेको हूँ । आखिर भाग्य र  भोग मा लेखिने कर्मका रेखाहरु नै दिन र  दशाको जालो रहेछ त तिम्री अभागी आमाको के लाग्छ र म त माझीको ढडीयामा परेको माछा झैं माझी आई नमारे सम्म जीन्दगीको कुन्दुर भित्रबाट बाटो खोजिरहें तर मैले खोजेका रोजेका बाटा हरु सबै बन्द भैसकेका रहेछन । साना तिना सुनामी बाट नाफुत्केको त हैननै, तै पनि तिम्री आमाले बनाएको घरको गार्हो भत्कियो चट्यागं चड्कियो । अब त जीन्दगीको अन्तिम समय पनि आइसकेको छ, तेसैले मैले संसार छोड्नु भन्दा अगाडी अरु मान्छेको जिन्दगीमा बनेको कथा झैं मेरो पनि जीन्दगीमा कथा बनेको छ । त्यहि कथालाई शारु तिमीलाई आज मृत्यु शैय्या बाट पस्किंदैछु । जब तिमि बुझ्ने हुन्छौ तब तिम्री आमाको हातले लेखिएका शब्द हरु पढ्नु ल शारु …………..

म समस्यै समस्याले मरिसकेको जीउँदो  मान्छे

भोकले रन्थनिएका 

तिम्रा प्रेम पत्रहरु
एक एक गरि जलाई सकें
तिम्रा मुलायम हातले
लेखेका भावनाहरु भौतिक रुपमा
कति शब्दहरु धुँवा बनि उडे
कति शब्दहरु खरानी बनि बिलाई सके
बाँकी छन् अझै
मन भित्रका पानाहरु जलाउन
विवस छु म पढ्न पल्टाई पल्टाई
यी नजलेका  पानाहरु

जल्दैनन्  यी पानाहरु
धेरै प्रयास गरिसकें  जलाउन
मन बरु जल्छ
तापक्रम बढेर ढुकढुकी बढ्छ
रापले आँशुका धाराहरु बहनछन्
तिमी त पोइला गयौ
किन यी पानाहरु जाँदैनन् ?
मेरो बिन्ति तिमीलाई 
सक्छौ बरु लैजाऊ  संगै
यी नजलेका पानाहरु………..

हरेक दिन भागिरहेको छु म
एक धूर्व बाट अर्को धूर्व
नजलेका पानाहरु बाट लुक्न
गोडा चल्न छाडिसके अब
मैले आत्मसमर्पर्ण गरें
सक्दिन म कहिँ कतै लुक्न
एक्लो छुइन म 
नजलेका पानाहरु छन्  हरेक क्षण  साथ 
बस त्यहि हो
म मरे पछी म संगै जल्ने छन् 
यी नजलेका पानाहरु  ………..